Corsica mei 2005,
Paul, Elsa Ivo en Bart

Januari 2005, Zullen we naar Corsica gaan? deze vraag blijft maar spelen!
Geen Zeewitoe leden maar wat Europagaaiers en andere kanovrienden die
je hebt leren kennen op, of in de buurt van de rivieren door de jaren
heen.
tja…. dat is toch ook wel weer leuk om nog eens naar Corsica te gaan,
we hebben nog goede herinneringen aan het voorjaar van 1999.
Prachtig eiland in de middellandse zee, mooie natuur, bergen tot 2700
meter, zon en strand en niet te vergeten heel veel rivieren!
De vraag overvalt me wel een beetje, net met Hans Buwalda het wild
water programma 2005 voor Zeewitoe op papier gezet, en daar zitten
toch ook erg leuke dingen bij met als topper natuurlijk de jaarlijks
druk bezochte voorjaarsweek.
Om deze te moeten missen is toch wel erg jammer, vooral nu met de
grote groep nieuwelingen, dat is altijd leuk.

Je kunt niet alles, en knopen zijn er om doorgehakt te worden dus
wordt de overtocht geboekt en kunnen we niet meer terug!

Mei 2005, na een slechte heenreis naar Nice is het moment dat we van
de boot af mogen rijden eindelijk daar!
Calvi aan de westkust is de stad waar we aankomen, vandaar moeten we
naar het centraal gelegen Corte van waar uit we de rivieren aan de
noordkant van het eiland gaan varen.
Prachtig weer, strak blauw en tegen de 30 is het op de 1e mei.
Erik heeft een mooie camping gevonden aan de Restonica (Leve de GSM)
en al een aantal rivieren bekeken, alles volle bak!
Veel sneeuw op de toppen en een weerbericht waar we in Juli en
Augustus van zouden watertanden voor de komende week, dus dat zit wel
goed.

Aankomst op de camping wordt gevierd met koud bier en dan is het tent
op prikken en vaarplannen maken voor de volgende dag.
We zijn nu nog maar met 3 vaarders en kiezen voor morgen een mooie
rivier om in te varen, het wordt de Tavignano.
Het stuk dat we gaan varen is de Tavignano kloof, mooi snel water,
niet te verblokt klasse 4, en op sommige stukken maar 2 meter breed!!
De start is bij een oude voetgangers brug, de rivier is prachtig groen
van kleur, helder, en onder de blauwe lucht dobberen we richting
kloof.
Voor dat we in de kloof komen staat er nog een stuwdam van 10 meter
hoog met een prachtige glijgooooooooooot, gaaf!
In de kloof zelf zijn het golven en walsjes die er voor zorgen dat je
op moest blijven letten want de wanden zijn niet overal even veilig.De
kloof is indrukwekkend en maakt het spannend om dit te varen, rechte
wanden vanuit het water maken het altijd weer iets je spannender.

Het einde van de kloof is helaas te snel bereikt en in de zon kleden we ons om.
De meiden en kinderen zitten 15 km verder op het strand van Aleria.

Op het strand is het heerlijk, na een duik in de zee gaan we weer
richting de camping.

Na het invaren op een open rivier kiezen we nu voor het meer verblokte
werk, de Asco is de volgende rivier waar we naar toe gingen.
Staat als klasse 5- afnemend 4 in de boeken en met een paar
onbevaarbare passages die moeten worden omgedragen.
Zelf geven we het een leuke 4+ - 4 en we vermaakte ons prima tussen al
die keien in de "Gorges de L'Asco"
Prachtige natuurlijke slaloms tussen de blokken met ertussen heerlijke
afvalletjes en dit tussen bergen van boven 2000 meter met sneeuw erop.
De meeste passages zijn vanuit de boot te verkennen, dwz van keer
water naar keerwater varen om zo de juiste doorgang te vinden.


Naast het varen moet er natuurlijk ook wat toeristisch gedaan worden
met de familie en wat is nu eenmaal een bezoek aan Corsica zonder dat
de geboorteplaats van Napoleon bezocht is geworden.
Op naar Ajaccio,  niet met de auto maar met het bergtreintje die zich
over een smal spoor over de bergen en door de dalen wringt, tuut tuut!
Napoleon is toch niet echt interessant (is toch dood?) voor Ivo en
Bart en binnen een kwartier zaten we weer kastelen te bouwen op het
strand.

Na deze toeristische uitspatting wordt het weer tijd om de boot en
peddel van stof te ontdoen (wat er al niet op komt in 1 dag!) en nu
wordt het echt serieus.
Plan is om de Vecchio te doen, en wel het middenstuk klasse 5+ - 6 en
X (onbevaarbaar).
Wat te moeilijk is kan worden omgedragen en dit is natuurlijk
belangrijk om van te voren te weten, in een kloof met steile wanden is
dit vaak onmogelijk.
De Vecchio is een rivier bezaaid met keien en daartussen door de te
zoeken doorgangen die vaak van hoog naar beneden vallen of in een
onderspoeling eindigen.
Opletten was dus het advies!
Hier is het verval al vaak te groot om het vanuit de boot te kunnen
verkennen, veel uitstappen en kijken waar de juiste route tussen de
keien doorgaat.
Dit neemt altijd veel tijd in beslag en hier moet je van te voren
rekening mee houden.
Het ging niet snel maar alles was onder controle op de rivier en hier
en daar een stevige omdraag aktie over de kant om de passages die we
niet wilden varen te omdragen.
Pfffff dat valt tegen in volle kayakuitrusting met zomerse
temperaturen door de bosjes (Maggia) en over grote keien te moeten
klauteren met een kayak en peddel!

De 2e week wilden we de rivieren varen in het zuiden van Corsica, hier
stromen enkele klassiekers die je niet over mag slaan als je er bent!
Vanuit Corte volgen we dan de bergweg naar het zuiden 160 km over
kronkelige bergweggetjes, geen meter rechte weg tussen Corte en
Propriano.
Bij Propriano vinden we een prachtige camping direct aan het strand in
de baai van Propriano, werkelijk een paradijsje!
De kinderen en thuisblijvers zijn uitermate tevreden over deze keuze
en na dat de tent is opgezet, zitten we tot zonsondergang op het
strand.

Ron en familie kwamen er die avond bij en de volgende dag varen we met
4 en starten we op de Taravo.
De weg naar het instappunt is werkelijk een expeditie op zich, geheel
weg van de bewoonde wereld stappen we in bij een kleine brug.
Leuke passages volgen elkaar op, meeste vanuit de boot te overzien.
Na 1 km is er een waterval van 5 meter, rechts wat rommelig links
prima te varen, wat een start!
De rivier blijft leuk tot aan  het uitstappunt, en hier lagen als
beloning de koude kronenbourgjes te wachten op ons!
Eenmaal terug op de camping werden gelijk de BBQ's aangestoken en
Martijn verwelkomt die vanuit Bastia kwam en een 3 uur durende rit
achter de rug had.

Op Moederdag moet je altijd wat speciaals doen en dus werd besloten om
de Rizzanese te gaan varen.
Klassieker der klassiekers bedreigd door een mogelijke dam om wat
elektriciteit op te wekken!
De locals zijn voor deze dam en laten dat middels spandoeken in de
dorpjes weten, wij kayakkers dus niet en zetten daarom onze
handtekening op de franse site Eauxvives.org
Maar op 8 mei 2005 is er nog geen dam te zien bij het instappunt en
het peil staat op 75 cm en dat is dus ok!!
De Rizzanese is een rivier vol met afvalletjes en glijbaantjes tussen
de 30cm en 10 meter hoog!
Daartussen leuke passages afgewisseld met rustige stukken, 7 km klasse
4-5 in een totaal afgelegen dal.
De afvallen veroorzaken redelijk wat maagkriebels maar geven o zo een
mooi gevoel als je van beneden terug naar boven kijkt.

Na al dit moois was het al vrij laat en hebben we nog een pilsje op
een terras gepakt en tevreden teruggeblikt op een geslaagde
moederdag!!
Eens kijken in het kamp of de moeders dit ook zo beleefd hebben…..

Na de prachtige dag op de Rizzanese zijn we naar de zuidpunt van het
eiland gereden waar de plaats Bonifacio hoog op de rotsen boven de zee
uitsteekt met uitzicht op Sardinie (Italie).
Door de smalle straatjes slenteren, op terrasjes zitten en lekker
eten, het leek wel vakantie!

Als afsluiter in het zuiden nog een etappe op de Taravo gevaren om
vervolgens het kamp op te breken en weer terug naar Corte te gaan.
Daar wilden we de boven Golo of Calisima nog varen als afsluiters.
Helaas was het de waterstand die niet meer mee werkte aan onze
plannen, was het te koud boven in de bergen om de sneeuw te laten
smelten?
Stuk op de midden Golo gevaren, maar dat viel na al dat moois erg
tegen, zou het niet erg vinden als hij door bergen op Zoom zou stromen
( Bergen op Golo) maar als afsluiter viel hij tegen.
Dan maar een poging wagen op de Restonica, hier hadden we in 1999 al
eens langs gestaan, maar toen hebben we de boten veilig op de auto
gelaten.

De Restonica staat bekend als Corsica's steilste rivier, 15 km klasse
5+-6-X in een werkelijk prachtig dal!
Na een verkenning per fiets (weg loopt hier langs de rivier) door
Martijn besloten om deze uitdaging maar aan te nemen.
Waterstand was ok, instappunt bij een bruggetje gevonden en met 3 man
gestart op deze super sloot.
Tussen de blokken gaat het elke keer minimaal een meter naar beneden,
maar vaak ook meer.
Als je achterom kijkt, kijk je tegen de rivier op, vol met grote ronde
blokken en daartussen kraakhelder groen water!

Ron hield het na 100 meter voor gezien, vanaf de kant lijkt het
allemaal wel te doen, maar eenmaal tussen de blokken gaat het toch wel
hard naar beneden, en de "Boof" moet hier niet vergeten worden.
Met Paul Pedaal en Ron op de kant, ons zekerend met lijnen, voeren
Martijn en ik 3 km op deze rivier waar we ongeveer 5 uur over gedaan
hebben met verkennen en zekeren!
Wat een prachtig stuk, dat smaakt naar meer!
Helaas is dan de laatste dag daar en moeten we richting Bastia om op
zondag de 15e weer op de boot naar Nice te gaan.
Het waren 2 prachtige weken met mooi weer en schitterende rivieren,
zeker niet de laatste keer geweest!
Corsica Tot ziens!

Paul Peterse