Survival run bij Outdoor Valley.
Eind september hebben we demonstratiewedstrijden (kanopolo) voor Outdoor
Valley gevaren. Als dank kregen we van Outdoor Valley een activiteit van
anderhalf uur met het hele team. Eerst zou dit tegen de Windhappers zijn,
onze tegenstanders bij de demo's. De Windhappers konden of durfden niet en
dus moesten we voor onszelf strijden. Bij Outdoor Valley is heel veel te
doen. We wilden in ieder geval niet gaan kanoën, dat doen we al teveel.
Eigenlijk waren we er snel uit, we gingen voor de survivalrun.
De eerste hindernis waren twee touwen die naast elkaar over het water waren
gespannen. Opdracht; zorg dat je aan de overkant komt. Dat viel eigenlijk
nog mee, de tip van de instructeur hielp wel, maar de eerste waren toen al
droog over gekomen... De volgende opdracht leek simpeler, maar was
moeilijker: spring over een smal modderig slootje. De walkanten van de sloot
waren al behoorlijk glibberig, hier werd duidelijk dat poloërs toch een
liefde voor het water hebben. Ik spande de kroon door mijn maatje 47
volledig in de drek te stoppen, waarop de drek mijn schoen opslorpte. De
derde opdracht was met behulp van een touw naar de overkant slingeren, ook
hier gingen er een paar de bal bij het water zoeken...
Hierna volgden nog diverse opdrachten: Klim langs het touw naar de overkant
(zoals de mariniers, maar dan beter), een oefening langs een touw met
autobanden (ook hier naar de overkant klimmen) en een gecombineerde oefening
boven het water, en natuurlijk nog wat 'tussendoortjes'. Als toetje mochten
diegene die karakter hadden de goot in. Hier zakte je tot je nek in de
modder/drek/viezigheid. Gelukkig volgde als laatste een evenwichtsoefening
op een erg lang balk (ja natuurlijk in het water), op Tijmen en Roy na viel
iedereen zelf in het water. Voor de laatste restjes modder waren er warme
douches.
Na afloop hebben we nog even gewinkeld tussen de kano's en attributen.
Daarna weer rustig aan naar huis.
Al met al een geslaagde middag, met dank aan Outdoor Valley.
André
